Bugün uzun zaman sonra..aylar sonra O'nunla konuştum. Çok değişikti..çok değişik. Ben çok değişiktim. Ne oldu bana? Ama ne olduysa şimdilik "iyi ki olmuş" diyorum. Oh çok şükür..Artık eskisi gibi (daha birkaç hafta öncesi) hiç alakamın olmadığı insanları kıskanmıyorum. Aşırı kendime güvensizliğimi tamamen 'kaybetmiş' bulunuyorum. Ne yazıyorum yine..pek bi fikrim yok. Yazmayalı da baya oldu.

Ne diyordum . O'nunla konuştum aylar sonra. Ha pardon , birde geçenlerde mesaj yazmıştım ve mesajıma cevap geldiğinde çok sevinmiştim. Çünkü hala onu seviyordum. Hayır hayır, sevmek değil. Hala aşıktım O'na. Yine kalbim tıp tıp tıp atmaya başlamıştı.

Ama işte birkeç haftadır ne olduysa oldu. Dünyaya karşı baya ilgisizleştim. Hiçbir şey sarmıyor. Of..hiçbirşey istemiyorum..hiçbirşey olmak da istemiyorum sanki..Eh..belli zaten. Yine eskisi gibi karmaşık yazmaya..tabiri yerindeyse saçmalamaya başladım. Gerçi ne zaman doğru dürüst birşeyler yazdım ki..

Ha , evet..Facebook'da konuştum bu sabah. Ders sıkmıştı ve sınıf da soğuktu. Elektronik fakültesinin bilgisayar labaratuvarında buldum kendimi. Aslında kütüphaneye gidecektim. Ve gittim de; Konuşmamız bittikten sonra.

Bu kez herşey çok farklıydı. 'Konuşma' tarzım..duygularım. Bu kez çok ama çok rahattım ona karşı. Hiç kasmıyordum eskisi kadar. Klavyenin tuşlarına basarken ellerim titremiyordu artık. Kalbim hızlı hızlı atmıyordu. Duygu karmaşası..sevinç..üzüntü.. yaşamıyordum buları, yaşamadım hiç.

Artık O'na aşık değildim! Yani..ne ki aşk..? hım..? ne? Aşk çok değişik birşey. Of..kim anlatabildi ki zaten. Nese yahu..Evet, O'ne karşı eski heyecanımdan hiç iz yoktu. Ama..ama..çok değişik..değişik bir his vardı ve bunu eski hissettiklerimden daha çok..daha çok sevdim..sevdim..sevdim..gülümsedim. Yüzümde sürekli bir gülümseme. :)

Her zaman dostlarımı (uzun yıllardır arkadaşlık yaptığım kişileri) çok çok sevmişim, onlara çok bağlı kalmışım, hep  de onlarla olmak istemişim. Bu sabah hissettiğim duygu da buna benzer birşeydi. Sanki eski..çok sıkı 2 arkadaş, biz; uzun yıllar ..uzun yıllar.. birşeyler ayırmış bizleri..hem zaman..hem mekan. Ayrı kalmışız işte. Ama olur ya, böyle eski bir dostla karşılaşırsın, zamanında birbiriniz çok ama çok sevmişsiniz ama sonra..dediğim gibi ayrı kalmışsınız yıllarca.

Bu sbahki duygularım böyleydi. Aşk değildi ama bana aşktan daha tatlı geldi. Çünkü artık hiç acı vermiyordu. Aksine, yüzümde kocaman bir gülümseme..hep gülümsedim..hep gülümsedim. Yine gıcıklık yaptım, 'gıcık' dedirttim kendime; Geçen sene sınıfta kaldığımı söyledim; bana kızdı, üzüldü, bunu beklemediğini, şaşırdığını söyledi. Bana kızması çok hoşuma gitti. Allah'ım ne kadar güzel dakikalardı. Of..hiç kasmıyordum..inanamıyorum. Ben! Ve O! Ama çok rahattım! İnanılır gibi değil! Tuşlara adamakıllı basabiliyordum. Rahat rahat konuşabiliyordum. En önemlisi, eski acıları çekmiyordum ama onu daha yakın hissediyordum. Her şeyimi anlatabileceğim süper bir arkadaş. Hayır, arkadaş değil, dost! Dost..dost!

Ah..ne diyeyim..ne yazayım artık..bilemiyorum. Değişik haller içerisindeyim son zamanlar. İnsanlara karşı eski yakınlığım yok, hiç yok. Eskiden online'da bile olsa 2 kelime konuştuğum insanla arkadaş olmuşuz zannederdim. Ama şimdi..Friendfeed'den tanıştığım, görüştüğüm! onca insanı bile sevmediğimi biliyorum. Niye seveyimki yani, ne diye. Buluşmalarda herkes herkese iyi davranıyor nasıl olsa. Ne kadar tanıyorum..ne diye seveyim. Ah sorunum FF de değil aslında. normal hayatımdaki insanlara karşı da böyle oldum. Sosyal konularda hiç eskisi kadar kasmıyorum ve neredeyse hiç üzülmüyorum Ulan sanki bu dünyada yaşamıyorum! Hiç mi mesuliyet duygusu, insanlara güvenme duygusu, sevinç, üzüntü olmaz insanda. Kaya parçası oldum çıktım.

Aslında her halim gibi bu halimi de seviyorum.

Bu günün sabahı yaşadığım o dakikalar çok güzeldi, çok. Teşekkürler ..teşekkürler ..çok teşekkür ederim. Değişen, bu yeni kendime de O'na da. ah..ismini yazmak istiyorum. Teşekür ederim Gülnar! Gülnarcan ..(: